« على باب حطّة است - يعنى راه ريزش گناهان . هر كس از آن وارد شود ، مؤمن و هر كس از آن بيرون رود ، كافر است . احتمال دارد مراد برانگيختن بر پيروى از او و بازداشتن از مخالف با او باشد . و مناوى گويد : يعنى خداوند متعال همان‌گونه كه براى بنىاسرائيل واردشد نشان از آن دَر با تواضع و فروتنى را سبب آمرزش ، قرار داد ، رهروى از راه على را سبب آمرزش قرار داد و اين نهايت ستايش است . و علقمى گويد : اشاره به كلام خداوند متعال است : « وَ قولوا حطّة نغفر لكم خطاياكم . » « 1 » يعنى بگوييد : گناهانمان را فرو ريز و اين درخواست علاوه بر آمرزش گناهان مايه حل مشكلات ما نيز خواهد بود . پس على و هر كس به او اقتدا كرد ، و به هدايت او هدايت يافت و در احوال و گفتارهايش از او پيروى كرد ، مؤمن با ايمان كامل بود ؛ دارقطنى در الأفراد ، از ابن‌عبّاس . » « 2 » 9 - روايت امير صنعانى امير صنعانى چنين گويد : قل من المدح بما شئت فلم * تأت فيما قلته شيئاً فريّا كلّ من رام يدانى شأوه * فى العلى فاعدده روماً أشعبيا هر آن‌چه از ستايش مىخواهى بگو ، كه در آن‌چه گويى ، چيز شگفت‌انگيزى نياورده‌اى هر كس خواست در بلندى مرتبه و بزرگوارى نزديك مقام و منزلت او شود ، دور افتاده‌اش بدان اين بخش كوچكى از فضايل اوست كه گذشت . گويى كه گويد : اگر دانستى كه او هر كمالى را به دست آورده و در هر فضيلتى كه كمال مردان است سرآمد شده ، پس هرچه در ستايش او خواهى ، مىگويى . چون او را به عبادت بستايى ، او به بالاترين درجه‌ى آن رسيده است ، و در شجاعت به فراموشى سپرده است قهرمانان پيشين بشريت را ، و در زهد او پيشوايى است كه به او اقتدا مىشود . و در بخشش كسى است كه بخشش به او پايان مىيابد . و به طور كلّى هيچ فضيلتى نيست جز اين

--> ( 1 ) بقره / 58 . ( 2 ) . السراج المنير شرح الجامع الصغير 2 / 417 .